وطنپرست
از وقتی که وطن شده محل فرار و وطنپرستی شده حماقت احساس افول میکنم.
من با حس وطنپرستی بزرگ شدم و توی فرهنگ و منشی که باهاش سر و کار داشتم وطنپرستی همیشه چیز خوبی بود اما الان وقتی با مردم صحبت میکنم میبینم که حس وطنپرستی جای خودشو به دغدغه نون و ترس سوءاستفاده از واژه وطن داده.
جایی اینو خوندم:
وقتی بمیرید فرصت را غنیمت میشمرند تا برای عمل شما انگیزههای احمقانه یا عامیانهای بیابند. دوست عزیز، شهدا
باید که میان فراموش شدن و یا مورد تمسخر یا بهرهبرداری قرار گرفتن یکی را انتخاب کنند. اما اینکه کسی اندیشهء
حقیقی آنها را درک کند، هرگز.
و الان حس میکنم میهن و میهنپرستی، وطن و وطنپرستی شده ابزاری که ازش سوءاستفاده بشه و برای همین خیلیا دیگه
دوستش ندارن.
کاش هنوز باشن کسانی که آتش وطنپرستی رو زیر خاکستر این روزای سخت زنده نگه دارن.