من تنها نبودم.

توی تجربه من، وقتی کسی به توفیقی دست پیدا میکنه نقش خودش رو توی اون رسیدن خیلی پررنگ میبینه. قطعا خیلی‌ها با تلاش بسیار زیادشون به اون موفقیت دست پیدا کردن و توی این شکی نیست. مساله اینه که گاها این موضوع به‌قدری پررنگ جلوه داده میشه که افراد نقش تمام پارامترهای دیگه توی اون رسیدن رو فراموش میکنن و برای اون موفقیت انحصار قایل میشن.

توی ذهن من انحصار قایل شدن برای چیزی که انحصاری نیست، سیستم پاداش و مجازات مغز رو مختل میکنه. به این معنی که: اگر من با کمک یک یا تعدادی شرپا بتونم به قله اورست صعود کنم و بگم که من به تکیه بر توانایی خودم به این قله صعود کردم، این توهم رو برای خودم ایجاد کردم که من واقعا توانایی صعود به اورست به‌تنهایی رو دارم. اگر نقش این باور رو توی ذهنم پررنگ‌تر و پررنگ‌تر کنم، ممکنه زمانی سر برسه که بگم خب من میتونم به K2 هم صعود کنم و این کار رو تنهایی انجام بدم. و اونوقت به جمع تعداد زیادی از جان‌باختگان اون قله اضافه بشم. اگر هم کماکان معتقد باشم که به‌تنهایی اون کار سخت رو انجام دادم اما برای هرکار سخت دیگه‌ای به بقیه متکی بشم و این چرخه رو تکرار کنم چیزی جز دروغگویی و نمایش قدرت نیست؛ که باز هم سیستم پاداش و مجازات مغز رو مختل میکنه و من رو توی یه غرور پوشالی غرق میکنه که حتی ممکنه تا آخرین لحظات زندگیم هم توی شرایط ایده‌آلی زندگی کنم، اما لااقل به خودم دروغ گفتم.

این چیزها توصیه نیست. هرکسی هرکاری انجام بده همون کار درست هست، چون خودش انتخاب کرده که اون کار رو انجام بده و من نمیخوام همه رو هم‌مسیر خودم کنم. واقعا از هم‌مسیر بودن با همه خوشحال نمیشم و چه بسا بیزاری هم دارم. من فقط میخوام بگم که من تنها نبودم.

اگر هرکدوم از ما تنها بودیم بعیده که می‌تونستیم به دنیا بیاییم و حتی تا چند ساعت بیشتر از بعد از تولدمون زنده می‌موندیم.

اگر هرکدوم از ما تنها بودیم بعیده که می‌تونستیم سن کودکی رو سپری کنیم و نوجوانی و جوانی رو تجربه کنیم.

همه‌چیز و همه‌کس و کل این ساختار پیچیده ما رو به این نقطه رسونده که هستیم و واقعیت اینه که ما به‌تنهایی هیچ کاری نمیتونستیم بکنیم. ما به تنهایی نمیتونستیم حتی وجود داشته باشیم! حتی اگر یه لبخند از کسی هدیه گرفتیم و حتی اگر یه اخم و خشم، اگر کسی کمکمون کرده و اگر کسی سنگی جلوی راهمون انداخته، اگر کسی دستمون رو گرفته و اگر کسی دستمون رو رها کرده… همه این‌ها باعث شده که من الان توی این نقطه بخصوص باشم و من هیچوقت تنها نبودم و هیچوقت تنها نخواهم بود، نه توی زندگی و نه توی هیچ‌یک از لحظات و اتفاقات زندگی!